Voorzitter Emmy de Kraker-Pauw van Voedselbank Walcheren maakt graag de vergelijking tussen de intercity en de boemeltrein. Ga je met de intercity van Utrecht naar Groningen, koop je één keer een kaartje en kun je blijven zitten. Ga je met de boemeltrein moet je wel erg vaak uitstappen, slepen met je bagage, opnieuw een kaartje kopen en weer een zitplaats zoeken. De visie van Emmy: hulpverlening zou als een intercity moeten zijn.
Het landschap in de wereld van zorgverleners is versnipperd. Zo versnipperd dat iedereen die hulp nodig heeft telkens opnieuw – van voor af aan – zijn verhaal moet doen. Eerst bij de voedselbank, dan bij de schuldhulpverlening, de kledingbank, het Leger des Heils en ga zo maar door. Zo niet op Walcheren waar Emmy zich hard maakt voor de warme overdracht. Emmy: “Het moet voldoende zijn om bij één instantie je verhaal te doen, de andere instanties moeten erop vertrouwen dat er dan ook echt hulp nodig is.”
Privacy gewaarborgd
De intercity-visie spreekt aan. Inmiddels telt het netwerk ruim dertig organisaties. Emmy: “We zijn bezig met het ontwikkelen van een standaardverwijsbrief. Daarop staat dat iemand bij ons klant is, dat is voor veel organisaties voldoende om hulp te verlenen, zonder dat de klant opnieuw zijn verhaal moet doen. Privacy is gewaarborgd, we delen nooit financiële gegevens. Het systeem tussen de hulpverleningsinstanties is gebaseerd op onderling vertrouwen.”
“Natuurlijk gaat niet alles over rozen, en juist dan komt het aan op de warme overdracht. Landelijk werkende organisaties hebben vaak te maken met hun eigen criteria. Dan zie je wat een goed netwerk waard is. Omdat we de klant echt willen helpen zoeken we de grenzen op, zonder de criteria uit het oog te verliezen. Er blijkt dan heel veel te kunnen. Juist dan is onderling vertrouwen belangrijk, en de wil om echt iemand uit de ellende te trekken.”
Elkaar kennen cruciaal
Volgens Emmy is het essentieel dat de partners in het netwerk elkaar kennen. “Drie, vier keer per jaar zitten we rond de tafel. Elke keer opnieuw presenteren de organisaties zich opnieuw. Personeelsverloop is funest voor goede hulpverlening. We informeren elkaar voortdurend, over openingstijden, locaties en ga zo maar door. We hebben van iedereen de 06-nummers. Korte lijnen. Heeft iemand acuut hulp nodig, dan kan ik rechtstreeks met zeg maar Petronella bellen en de hulp is geregeld.”
Het netwerk kent een zwaan-kleef-aan effect. We zijn klein begonnen met de vier verwijzende instanties. Daar zijn steeds nieuwe instellingen bijgekomen en van het een komt het ander. Zo attendeerde de Stichting Leergeld ons op brugfunctionarissen die achter de voordeur komen van kinderen die ze begeleiden. We wisten niet van hun bestaan af. Ook dat is de kracht van je netwerk. We worden inmiddels gebeld door organisaties met de vraag waarom ze nog niet zijn uitgenodigd.”
Uitdaging
Hoe kunnen hulpverlenende instanties elkaar snel vinden om mensen snel te helpen. Voorwaarde is dat mensen niet elke keer weer hun verhaal hoeven te vertellen. Ze hoeven niet elke keer te ‘bewijzen’ dat ze hulp kunnen gebruiken.
Oplossing
Organiseer een systeem waarin organisaties vertrouwen op elkaars expertise.
Resultaat
Aandachtspunten
De mensen bij de organisaties moeten bereid zijn buiten de regels te kleuren.
Contact voor meer informatie
Emmy de Kraker-Pauw, voorzitter Voedselbank Walcheren
Tel.: 06 13732721
emmy.de.kraker.pauw@voedselbankennederland.nl
